yangınlarındayım "melek"

ya sonra diyorsun.

sonrasını sorma bana melek nolursun.gözlerimi açışımın ilk büyüsünü sen yaptın,ondan sonra ben senden başkasında uyanamadım.

dünyada seni yaşamak,seni tanımak,senin gözlerinden çocukluğumun sonu hep güzel biten masallarını okumak ve senden bana bak,beni gör,beni hisset,beni dinle çünkü yüreğim öksüz bir çocuk gibi hiç durmadan ağlıyor sözlerinin karşılığını beklemek ve duymak varya,işte melek benim doğum günüm tam o güne denk geldi.

ya sonra diyorsun,sonrasını sorma bana nolursun.

sonrasında seni gördüm bu dünyanın cennete açılan yamaçlarında.sende gördüm o cennette hoşgelişlerin büyüleyici karşılama merasimlerini.ben sana benim sonram işte bunlar desem sen bana inanırsın çünkü ilkim sensin.

gözlerimi açtığımda sen bakıyordun,sen gülüyordun,sen dinliyordun beni bana cennettin meleklerini anlat dediğimde.

bendeki sonrasını sorma bana melek nolursun

ilk harfleri ne olacak biliyorsun sözlerimin

ilk gözlerinde başladı cennete sevdam ve hasretim

herkes bişeyleri sebep gösterdi cennet için bense içinde sonsuzluğun var diye istedim.

belki günah evet

belki yasak evet

belkide söylenmemesi,yürekte kilitle kalması gerekir bu sözün ama ben cenneti senin için hak etmeye çalışıyorum.

çünkü içinde gözlerin var melek.

bana sorma artık sonrasını melek nolursun,çünkü sonrasında yudum yudum sonsuzluğumsun